អារាមវត្តចារ ឃុំចារ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្ត តាកែវ
ថ្ងៃអាទិត្យ ១រោច ខែភទ្របទ ឆ្នាំមមីនអដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២០៥៧០ ត្រូវនិងថ្ងៃទី ២៧ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦។
បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ គឺជាពិធីបុណ្យទានធំជាងគេបំផុតមួយ និងមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅក្នុងចំណោមពិធីបុណ្យប្រពៃណីជាតិខ្មែរ ដែលត្រូវបានប្រារព្ធឡើងជារៀងរាល់ឆ្នាំក្នុងខែភទ្របទ (ចន្លោះខែកញ្ញា និងតុលា)។
១. កាលបរិច្ឆេទ និងរយៈពេល
បុណ្យនេះមានរយៈពេលសរុប ១៥ ថ្ងៃ ដោយចែកចេញជាពីរវគ្គ៖
កាន់បិណ្ឌ (ថ្ងៃទី១ ដល់ ថ្ងៃទី១៤ រោច ខែភទ្របទ)៖ ជាអំឡុងពេលដែលប្រជាពលរដ្ឋផ្លាស់ប្តូរគ្នាយកចង្ហាន់ បង្អែម ម្ហូបអាហារ និងទេយ្យទានទៅប្រកេនព្រះសង្ឃនៅវត្តជិតខាង។
ភ្ជុំបិណ្ឌ (ថ្ងៃទី១៥ រោច ខែភទ្របទ)៖ ជាថ្ងៃបង្ហើយ និងជាថ្ងៃធំជាងគេ ដែលប្រជាជនគ្រប់ទិសទីតែងតែធ្វើដំណើរទៅជួបជុំគ្រួសារនៅស្រុកកំណើត ដើម្បីទៅវត្តអារាមជុំគ្នា។
២. អត្ថន័យ និងគោលបំណង
ឧទ្ទិសកុសល៖ ដើម្បីធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសផលអានិសង្សជូនដល់បុព្វការីជន មានជីដូនជីតា ឪពុកម្តាយ និងញាតិសន្តានទាំង ៧ សន្តាន ដែលបានចែកឋានទៅ
(មានប្រែត ឬវិញ្ញាណក្ខន្ធដែលរងទុក្ខ)។
ការជួបជុំគ្រួសារ៖ ជាឱកាសមាសសម្រាប់សមាជិកគ្រួសារដែលបែកឃ្លាតទៅធ្វើការ ឬសិក្សានៅឆ្ងាយ បានត្រឡប់មកជួបជុំ សំពះសុំខមាទោស និងសម្តែងកតញ្ញូធម៌ចំពោះឪពុកម្តាយ ឬអ្នកមានគុណដែលនៅរស់។
ការទ្រទ្រង់ព្រះពុទ្ធសាសនា៖ ជាការផ្គត់ផ្គង់នូវចង្ហាន់ បច្ច័យ និងគ្រឿងឧបភោគបរិភោគ ដល់ព្រះសង្ឃ ដែលគង់ចាំវស្សាអស់រយៈពេល ៣ ខែក្នុងរដូវវស្សា។
៣. សកម្មភាព និងប្រពៃណីសំខាន់ៗ
ការបោះបាយបិណ្ឌ៖ ធ្វើឡើងនៅវេលាព្រលឹមស្រាងៗ (ប្រហែលម៉ោង ៤ ជិតភ្លឺ) ក្នុងអំឡុងថ្ងៃកាន់បិណ្ឌ។ ប្រជាជនយកពំនូតបាយបិណ្ឌ (បាយដំណើបលាយល្ង ឬដូង) ទៅបោះ ឬចាក់ជុំវិញព្រះវិហារ ដោយមានជំនឿថាដើម្បីឧទ្ទិសឱ្យពួកប្រែតដែលចេញមកទទួលផលបុណ្យបានតែនៅពេលយប់ងងឹត។
ការរៀបចំម្ហូបអាហារ និងនំប្រពៃណី៖ គ្រួសារនីមួយៗតែងតែវេច នំអន្សម (អន្សមជ្រូក អន្សមចេក) និង នំបត់ ដើម្បីយកទៅវត្ត ធ្វើជាកាដូ ជូនសាច់ញាតិ និងទុកពិសារក្នុងគ្រួសារ។
ការរាប់បាត្រ និងដារបង្សុកូល៖ នៅថ្ងៃភ្ជុំធំ ពុទ្ធបរិស័ទនាំគ្នាយកចង្ហាន់ទៅរាប់បាត្រ និង និមន្តព្រះសង្ឃបង្សុកូល ដើម្បីបញ្ជូនកុសលដល់អ្នកដែលបានចែកឋាន។
បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌមិនត្រឹមតែជាពិធីបែបសាសនា និងជំនឿប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ដ៏រស់រវើកដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពី កតញ្ញូធម៌ និង កតវេទិតាធម៌ យ៉ាងរឹងមាំក្នុងសង្គមខ្មែរ។
